Las het gedicht dat Tsead Bruinja als Dichter des Vaderlands bij de boerenopstand schreef en vandaag in de NRC publiceerde.

Het bevat een spelfout in de titel.

En doet populair, oppervlakkig, eenzijdig, sentimenteel & zelfs enigszins demagogisch aan.

Bovendien een schoolvoorbeeld van hoe niet elke tekst zich laat omtoveren tot poëzie door hem simpelweg als poëzie te labelen.

Van de DdV verwacht ik meer oog voor de verschillende kanten van deze complexe en gevoelige zaak.

Nu rammelt er een tot tranen toe bewogen boerenpummel aan het hek.

Er ligt nog een waas van wit gif over zijn laarzen.