Las het gedicht ‘The Brink’ van Simon Armitage.

Keek naar The Brink, een film van 22 min, waarin we Armitage zijn gelijknamige gedicht horen voorlezen en tegelijkertijd kleurrijke beelden zien van opgewekte drukte en bedrijvigheid.

In het begin van de film legt Armitage kort het achterliggende idee uit: in ‘The Brink’ verkent hij de oostkust van het graafschap Kent en mijmert met het oog op een eventuele Brexit over de bijzondere relatie tussen het VK en de rest van Europa.

Kent ligt aan het Nauw van Calais, dat slechts 33 km breed is.

Het resultaat is een bont geheel van impressionistische beschrijvingen en bespiegelingen, dat over lezer, toehoorder en kijker wordt uitgestort.

Waarbij de filmbeelden de verzen verhelderen en omgekeerd.

Kent – French-kissing French soil but not quite.
Kent – the hand of friendship amputated at the wrist.
A case of the camel’s nose under the tent – Kent.
Phantom limb where there was once connecting flesh.

Overheard: “I like Europe more when it’s over there.”

Armitage laat in ‘The Brink’ zien dat de relatie tussen het VK en de rest van Europa naast volkseigen particulariteiten ook wordt gekenmerkt door nauwe verwantschappen en verwevenheden.

Moest even denken aan de tv-serie Jamie’s Great Britain, waarin Jamie Oliver toont dat er maar weinig Brits is aan de Britse keuken en heel veel leentjebuur.

Hier en daar is nog een exemplaar van deze fraaie bibliofiele uitgave van Tungsten Press verkrijgbaar.

De video: The Brink.

Nieuw blog aangemaakt: 1hundred1—[poëzie]observaties.

In maart 2019 verscheen een bibliofiele uitgave van Simon Armitage bij Tungsten Press, getiteld The Brink.

Armitage (1963) is in het dagelijks leven hoogleraar poëzie en volgde in mei van dit jaar Carol Ann Duffy op als Poet Laureate of the United Kingdom, de Engelse Dichter des Vaderlands, die voor tien jaar wordt benoemd.

The Brink bevat één gedicht, ‘The Brink’, dat zonder voor- en nawerk twaalf (12) pagina’s beslaat.

Volgens mijn woordenboek betekent ‘brink’ ‘(steile) rand, dalrand, (steile) oever’.

Jeetje. 1hundred1. Dat is lang geleden. Tussen pak hem beet 2009-2016 hield ik een blog bij dat ook zo heette en eveneens in het teken stond van poëzie & poëzieaangelegenheden.

Het verschil met toen: ik beoog nu een meer journaalachtige opzet; afgeronde blogposts zijn geen must!

Ik wil wel een openhartig gesprek over poëzie, met mezelf & met anderen, waarbij door een ieder van de hak op de tak gesprongen mag worden.

‘The Brink’ dus: wellicht morgen of overmorgen meer.