OMSLAG

Het moment waarop je onderkent
dat je de weg kwijt bent. Uit je mond
een walm van te veel scherpte
en goedkope tafelwijnen. Verdwaald
in een landschap dat trappelt van de kou.
Je ziet de levervlekken op je handen
maar niet de kaart waarop je je bevindt en vraagt je af
hoe het vers zich hieruit zal weten te redden.
Je peilt de diepte. Wie
heeft het voor het zeggen in de wereld?
Oproerkraaiers? Sjoemelende gezagsdragers?
Als je ter herinnering een foto maakt
van een stoppelveld onder een donkere wolkenlaag
begint er een kerkklok te luiden, tijd
om af te slaan. Je zet de dictafoon uit
en snuift het jaargetijde op,
speurt naar de vogel die fluitend
een toekomst tegemoet gaat,
je overstijgt jezelf
en keert de gelegenheid de rug toe.

— Ton van ’t Hof

Auteur: Ton van ’t Hof

Dichter & blogger o.a.

One thought on “”

  1. Pingback: ton van ’t hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.